ul. Szczecińska 58
76-200 Słupsk

About us

C-L Sp. z o.o.  is a commercial company seated in Słupsk, established in 1998 by the leaders of chemical sector: Connector from Poznań and Laminopol from Słupsk. The idea behind the establishment of the C-L group was the possibility of mutual support in common areas of operation, strengthening of the purchasing position and, what follows, gaining competitive advantage on the market.

We are a leader in the field of distribution of raw materials and equipment for composite production. Our suppliers include companies with well-proven track record and significant global market position. Together we create a system, the objective of which is to assure optimum production conditions for our customers and, simultaneously, to maximize profits and permanent development of the company. The system considers latest technological solutions based on the sharpest ecological criteria, comprehensiveness and continuity of deliveries.

Read more

News

All the best !

Posted on

The company C-L Sp. z o.o. wishes you a peaceful, healthy Christmas and a happy New Year.

Read more


C-L in numbers

0

years on the market

0

products in offer

0

wholesalers in Poland

0h

time of order fulfillment

Know-how

MODELLAK
Read more

Szeroka oferta surowców do produkcji kompozytów

Jesteśmy dystrybutorami surowców i urządzeń do produkcji różnego rodzaju kompozytów. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu oraz współpracy z renomowanymi i sprawdzonymi producentami, możemy zaproponować naszym klientom najwyższej jakości materiały w korzystnych cenach. Zapewniamy profesjonalną obsługę każdego zamówienia, fachowe doradztwo oraz szybką dostawę zakupionych towarów.

Czytaj więcej

Co to jest kompozyt?

Kompozyty to materiały o niejednorodnej strukturze, złożone z przynajmniej dwóch komponentów (fazy zbrojącej i osnowy) o określonych, pożądanych właściwościach. Własności kompozytów mają większą wartość niż właściwości każdego z komponentów osobno, a także są lepsze od tych, które wynikałyby z ewentualnego zsumowania lub wyciągnięcia średniej z poszczególnych właściwości owych komponentów. Zwykle jeden ze składników stanowi lepiszcze, zapewniające elastyczność, twardość i spójność materiału, natomiast drugi jest elementem konstrukcyjnym, gwarantującym odporność na rozciąganie i ściskanie.

Struktura i właściwości materiałów kompozytowych

Tworzywa kompozytowe charakteryzują się strukturą, która zależy zazwyczaj od właściwości materiału osnowy, technologii wytwarzania, strefy połączenia między zbrojeniem a osnową, rodzaju, udziału i rozkładu fazy zbrojącej oraz właściwości. Prawidłowa struktura odznacza się równomiernym rozkładem fazy.

Właściwości tego typu materiałów zależą przede wszystkim od odległości międzywłóknowych i międzycząsteczkowych. Istotna jest powierzchnia rozdziału osnowa -zbrojenie, wywierająca wpływ m.in. na tłumienie drgań czy też mechanizm pęknięć osnowy i kompozytu jako całości, czyli na właściwości mechaniczne i np. odporność korozyjną materiału.

Kompozyty zwykle cechują się dużą wytrzymałością, trwałością i solidnością, a przy tym lekkością, dzięki czemu często z powodzeniem są one w stanie zastąpić stal czy inne metale. Są odporne na korozję zarówno w pokojowej, jak i zwiększonej temperaturze. Niektóre z nich są też żaroodporne i żarowytrzymałe. Większość z nich można bez przeszkód projektować i kształtować zależnie od swych wymagań i preferencji. Wyjątkowa struktura i właściwości materiałów kompozytowych sprawiają, że są one od lat powszechnie stosowane w życiu codziennym i w różnych gałęziach przemysłu.

Podział kompozytów

Wyróżnia się cztery główne rodzaje kompozytów: strukturalne, laminaty, nano- i mikrokompozyty oraz stopy strukturalne, będące rodzajem stopów metali (przykłady kompozytów tego typu to duraluminium i stal damasceńska). W mikro- i nanokompozytach regularna struktura jest zorganizowana na poziomie nadcząsteczkowym, np. w drewnie. Laminaty z kolei składają się z włókien zatopionych w lepiszczach. Wśród nich wyróżnić można maty (np. pykret), tkaniny kompozytowe i taśmy jednokierunkowe. Kompozyty natomiast cechują się występowaniem ciągłych struktur komponentów konstrukcyjnych, takich jak warstwy, pręty czy struktury trójwymiarowe regularne.

Materiały kompozytowe można również podzielić ze względu na osnowę oraz zbrojenie kompozytu (rodzaj fazy zbrojącej). Biorąc pod uwagę ostatni element, można wydzielić kompozyty zbrojone włóknami krótkimi i ciągłymi, jak również kompozyty zbrojone dyspersyjnie i cząsteczkami. Kompozyty włókniste składają się z włókien metalowych, ceramicznych, whiskerów i z tworzyw sztucznych.

Ze względu na osnowę, wyróżniamy natomiast kompozyty o osnowie metalowej i niemetalowej, w tym polimerowej oraz ceramicznej. Materiały kompozytowe o osnowie metalowej charakteryzują się zwykle konkretnymi właściwościami technologicznymi, wytrzymałościowymi i eksploatacyjnymi. Osnowa kompozytu w tych surowcach to zazwyczaj stopy niklu i żelaza, magnez, cyna, aluminium, tytan, srebro, ołów, miedź, nadstopy i intermetale. Z kolei materiały kompozytowe o osnowie polimerowej składają się z żywic chemoutwardzalnych (poliestrowych, silikonowych i epoksydowych) i termoutwardzalnych (aminoplastów i fenoplastów), a także z tworzyw termoplastycznych, takich jak polipropylen, poliamidy, poliwęglan, poliestry termoplastyczne czy też polimery styrenowe.

Zastosowanie tworzyw kompozytowych

Elementy kompozytowe znajdują szerokie zastosowanie jako elementy konstrukcyjne w wielu dziedzinach, w tym w astronautyce i technice lotniczej (w montażu np. sztucznych satelitów, rakiet i części samolotów), produkcji części urządzeń, maszyn i wyrobów sprzętu sportowego (np. tyczek i oszczepów, nart i łodzi), czy w przemyśle środków transportu szynowego i kołowego (np. okładzin hamulcowych, zderzaków w pojazdach, resorów) oraz militarnym. Poszczególne kompozyty wykorzystano np. w wysokich wysięgnikach anten w teleskopie Hubble’a, w środkach transportu (jako elementy zawieszenia, układu hamulcowego, napędu i silnika, m.in. zawory, tuleje cylindrowe, korbowody, wały napędowe, tłoki czy łożyska ślizgowe). Są one stosowane również w medycynie i stomatologii (implanty zębowe). Najpowszechniej jednak wykorzystuje się materiały kompozytowe w budownictwie, np. jako żelbet czy beton.